1825 r. - Książka Nikołaj Karamzin, “Historya Państwa Rossyiskiego”, T. V, tłum. Grzegorz Buczyński, Druk u Zawadzkiego i Węckiego, Warszawa

Wymiary: 21 x 13 x 3 cm
Wolumin w oryginalnej marmurkowej oprawie, grzebie z półskórka, ze złoceniami. Ex libris A. Gupieniec (prawdopodobnie Anatol Gupieniec [1914-1985], historyk sztuki, numizmatyk, łódzki działacz kultury); podpis Stanisław Karpiński.
Nikołaj Michajłowicz Karamzin (1766-1826) - rosyjski pisarz, publicysta i historyk. Pochodził z rodziny szlacheckiej o tatarskich korzeniach, odebrał tym samym typową dla tej sfery, domową edukację, następnie kształcąc się w Moskwie. Wstąpił do Lejb-Gwardyjskiego Preobrażeńskiego Pułku, gdzie doczekał się awansu na podporucznika. Od 1789 r. podróżował po Europie Zachodniej - po Królewcu (spotkał tam Immanuela Kanta), Szwajcarii, Wielkiej Brytanii i Francji. Podróż ta sprawiła, iż powoli zaczął wycofywać się ze swoich dotychczasowych przekonań (pozostawał m. in. pod wpływem rewolucyjnych francuskich encyklopedystów), by związać się coraz bardziej z rosyjskimi kręgami konserwatywnymi. Członek Akademii Nauk, kawaler Order Świętego Włodzimierza trzeciej klasy i Orderu Świętej Anny pierwszej klasy.
Twórca pierwszych w literaturze rosyjskiej opowieści historycznych, inicjator nurtu sentymentalizmu w literaturze rosyjskiej, przede wszystkim za sprawą dzieła Biedna Liza. Okres 1803-1811 to przede wszystkim początki prac nad monumentalną Historią państwa rosyjskiego; w późniejszych latach udało mu się uzyskać wsparcie rodziny carskiej - do tego stopnia, że przedsięwzięcie ostatecznie sfinansował Aleksander I.
Stan jak na zdjęciach.