Metal, drewno
Wymiary: wysokość 132 cm x 36 cm, szerokość 47 cm głębokość
Dorota Banasik (ur. 1961) jest polską rzeźbiarką i scenografką. W latach 1981–1988 studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Kształciła się na Wydziale Rzeźby w pracowni prof. Jerzego Jarnuszkiewicza — jednego z najwybitniejszych przedstawicieli polskiej rzeźby powojennej — oraz na Wydziale Scenografii w pracowni prof. Andrzeja Sadowskiego. Dostępne źródła nie podają nazwiska formalnego promotora pracy dyplomowej, wskazują jednak obu profesorów jako najważniejszych pedagogów artystki.
Połączenie rzeźby i scenografii ukształtowało jej charakterystyczny sposób myślenia o dziele: jako o formie istniejącej nie tylko w przestrzeni, lecz także aktywnie ją organizującej. Banasik tworzy rzeźby kameralne, obiekty dekoracyjne, statuetki oraz unikatowe realizacje przeznaczone do wnętrz. W jej twórczości istotną rolę odgrywają rytm, oszczędność środków, czytelna sylweta i napięcie pomiędzy pełną bryłą a pustą przestrzenią. Artystka chętnie pracuje z metalem i brązem, wydobywając z tych materiałów zarówno ich surowość, jak i dekoracyjną elegancję.
Dorota Banasik została uhonorowana I nagrodą na Biennale Sztuki Sakralnej w Częstochowie. Swoje prace prezentowała m.in. w warszawskiej Galerii Zapiecek. Równolegle rozwijała działalność scenograficzną, projektując oprawę przedstawień teatralnych realizowanych w Warszawie, Łodzi i Poznaniu. Jest również autorką projektu wnętrza warszawskiego Teatru Capitol.
Ważną część jej dorobku stanowią autorskie statuetki okolicznościowe, wręczane m.in. Polakom zasłużonym poza granicami kraju oraz osobistościom życia publicznego podczas Forum Ekonomicznego. Jej realizacje łączą doświadczenie klasycznie wykształconej rzeźbiarki z wyobraźnią scenograficzną oraz szczególną wrażliwością na relację dzieła z otaczającym je wnętrzem.
Twórczość Doroty Banasik obejmuje zarówno figuratywne i symboliczne rzeźby z brązu, jak i unikatowe obiekty sytuujące się na pograniczu rzeźby, designu oraz sztuki użytkowej. Artystka nie traktuje przedmiotu wyłącznie jako dekoracji — nadaje mu indywidualną osobowość, znaczenie i wyrazistą obecność. Dzięki temu jej prace funkcjonują jednocześnie jako dzieła kolekcjonerskie oraz oryginalne elementy współczesnych wnętrz.
Krzesło kontrabs -rzeźba
Unikatowa rzeźba użytkowa Doroty Banasik, w której zwyczajny przedmiot został przekształcony w pełną charakteru kompozycję przestrzenną. Forma krzesła nawiązuje do smukłej sylwety instrumentu smyczkowego — wiolonczeli lub kontrabasu. Wysokie oparcie zamknięte zostało dekoracyjną główką z kołkami, a poprowadzone pionowo struny nadają całości lekkość, rytm i muzyczną harmonię.
Metalowa konstrukcja o ręcznie opracowanej powierzchni została zestawiona z ciemnym siedziskiem, którego ciepła barwa równoważy surowość materiału. Płynnie wygięte linie oparcia przypominają kontur pudła rezonansowego, natomiast finezyjnie zawinięte zakończenia nóg dopełniają rzeźbiarskiego charakteru dzieła.
Praca znajduje się na pograniczu sztuki, designu kolekcjonerskiego i przedmiotu użytkowego. Może pełnić funkcję oryginalnego mebla, pozostając jednocześnie autonomiczną rzeźbą przeznaczoną do oglądania z różnych stron. Szczególnie efektownie zaprezentuje się w salonie, bibliotece, gabinecie, wnętrzu muzycznym lub reprezentacyjnej przestrzeni komercyjnej.
To wyjątkowa propozycja dla kolekcjonera poszukującego dzieła niepowtarzalnego — wykonanego z wyobraźnią, doskonałym wyczuciem proporcji oraz świadomością przestrzeni. Krzesło-rzeźba Doroty Banasik nie jest seryjnym elementem wyposażenia, lecz autorskim obiektem, który natychmiast skupia uwagę i nadaje wnętrzu indywidualny charakter.
