Akryl, płótno, 100 x 100 cm
Sygn. z przodu
Prezentowany
obraz to rzadko spotykana, figuratywna i monumentalna
kompozycja
przedstawiająca majestatycznego konia arabskiego – symbol siły, szlachetności i
harmonii.
Dzieło utrzymane jest w ciepłej, delikatnej tonacji barwnej, z subtelnie zbudowanym tłem,
które wydobywa elegancję sylwetki zwierzęcia i nadaje całości szlachetny,
niemal portretowy charakter. To przykład dojrzałego stylu artysty, łączącego
realizm z malarską ekspresją.
Obraz w dużym formacie 100 × 100 cm należy do rzadziej spotykanych
realizacji artysty i stanowi wyjątkową propozycję kolekcjonerską dla miłośników
jego twórczości.
Autentyczność
pracy potwierdzają zdjęcia wykonane bezpośrednio w pracowni artysty.
Prawdziwa gratka dla kolekcjonerów malarstwa Krzysztofa Jarockiego oraz
miłośników sztuki figuratywnej.
Krzysztof Jarocki (ur. 1959) to polski malarz, rysownik i rzeźbiarz, rozpoznawalny przede wszystkim jako twórca konsekwentnie rozwijający animalistykę z dominującym motywem konia. Jego prace budują napięcie pomiędzy realizmem anatomii a malarską syntezą – koń u Jarockiego nie jest „portretem zwierzęcia”, lecz nośnikiem energii, rytmu i wolności, uchwyconym w ułamku sekundy.
Korzenie i droga twórcza
Artysta urodził się w Białymstoku, wychowywał się w podlaskich Bokinach; studiował w SGGW w Warszawie (1979–1985). W jego biografii mocno wybrzmiewa podlaska wrażliwość na pejzaż, światło i zwierzę – co przekłada się na naturalność, z jaką buduje ruch i napięcie mięśni konia.
Temat przewodni: koń — ruch, lekkość, majestat
W opisach aukcyjnych i galeryjnych Jarocki jest konsekwentnie przedstawiany jako artysta, którego fascynuje ruch, a jego prace łączą dynamikę i lekkość. To właśnie ta „sprzeczność” (masa i pęd kontra elegancja) jest jednym z najbardziej charakterystycznych podpisów malarskich Jarockiego.
Styl i technika (dlaczego te obrazy są „natychmiast rozpoznawalne”)
Jarocki pracuje zarówno w oleju na płótnie, jak i w technikach mieszanych; często operuje zdecydowanym skrótem, szkicem, nerwową kreską i plamą, które następnie „domyka” światłem. Efekt to obraz żywy, „oddychający”, w którym tło bywa mgłą, powietrzem lub ruchem – a koń wyłania się z niej jak z kadru filmowego.
Wystawy i środowisko jeździeckie
W materiałach źródłowych podkreśla się, że artysta organizuje wystawy na Torach Wyścigów Konnych podczas ważnych wydarzeń sezonu oraz w Janowie Podlaskim przy okazji aukcji koni arabskich; znany jest również z pokazów malowania na żywo.
„Rodzina Jarockich” – kontekst kolekcjonerski
W Twoich wcześniejszych zapytaniach
przewijał się temat „pokolenia artystycznego” Jarockich – i rzeczywiście, w
dostępnych opisach pojawia się wątek wspólnych prezentacji rodzinnych: „Jaroccy
– Malarstwo i Rzeźba”
(z braćmi rzeźbiarzami oraz synem Jędrzejem) pokazywano m.in. w Muzeum
Łowiectwa i Jeździectwa w Łazienkach Królewskich w Warszawie.
Dodatkowo odnotowuje się m.in. współorganizację wystawy „Konie
narowiste” (Galeria ZUM, Elbląg) oraz
indywidualną wystawę w Marbelli (Excellence Art Gallery).
