Olej na płótnie, sygnowany i datowany p.d. „W. Zakrzewski 1964” opisany na rewersie „W. Zakrzewski Piazza Farnese Roma 1964/68 60x80”.
Wymiary w ramie: 78x96 cm (60x80 cm)
Włodzimierz Zakrzewski (Petersburg 1916 – 1992 Warszawa) – polski malarz, grafik, plakacista. Jeden z inicjatorów i propagatorów socrealizmu w malarstwie i plakacie polskim. Pierwsze lekcje rysunku pobierał podczas nauki w gimnazjum, po którym rozpoczął naukę w Szkole Sztuk Zdobniczych i Malarstwa w Warszawie, gdzie wykładowcą był m.in. Edward Butrymowicz (1879–1944). Podczas II wojny światowej przebywał w Moskwie, gdzie kontynuował naukę. Również tam tworzył projekty plakatów i malował obrazy o tematyce militarnej. Po powrocie do kraju pełnił funkcję kierownika Pracowni Plakatu Frontowego Ludowego Wojska Polskiego (1944–1948), był członkiem Grupy Realistów. W latach 1950–1952 był profesorem warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. W latach następnych całkowicie poświęcił się malarstwu, po 1956 uprawiał postimpresjonizm. Wiele podróżował m.in. do Włoch, Francji, Stanów Zjednoczonych – powstały wtedy pejzaże i weduty z wielu odwiedzanych miast. Odznaczony m.in.: Krzyżem Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi (1952) (dwukrotnie), Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem za Warszawę 1939–1945, Medalem za Odrę, Nysę, Bałtyk i Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945.
