Jean-Jacques FEUCHERE (1807-1852), Spartakus

brąz; wys. 55 cm;
sygn. na podstawie: Feuchere sept
Francja, XIX w.
Postać mężczyzny o muskularnym ciele, ukazana w kontrapoście; biodra i lewą nogę częściowo przesłania obficie pofałdowana tkanina, podtrzymywana z tyłu przez pień drzewa; na jednym nadgarstku Spartakus ma kajdany, w lewej dłoni trzyma krótki miecz; prawa dłoń uniesiona ku twarzy, w geście głębokiego zamyślenia.
Jean-Jacques Feuchere (1807-1852) - wybitny francuski rzeźbiarz epoki romantyzmu, złotnik i cyzelator. Studiował w prestiżowej École des Beaux-Arts w Paryżu pod okiem dwóch wielkich rzeźbiarzy akademickich: Jeana-Pierre'a Cortota i Claude'a Rameya. Szybko jednak porzucił ich chłodny rygor na rzecz emocjonalnej ekspresji. Był stałym i niezwykle cenionym uczestnikiem prestiżowych paryskich Salonów sztuki (wystawiał tam regularnie od 1831 roku). Jego kunszt zyskał uznanie samej monarchii lipcowej i rządu francuskiego, co zaowocowało monumentalnymi zamówieniami publicznymi, które do dziś można podziwiać w Paryżu (np. monumentalna fontanna Fontaine Cuvier na skrzyżowaniu ulic Cuvier i Linné lub figury świętych w kościele św. Magdaleny).
Gipsowy pierwowzór oferowanej rzeźby został zaprezentowany na Salonie w Paryżu w 1834.