10 x 10 x 7,5 cm, drewno, żywica epoksydowa, technika własna artysty, ed. 15/100, sygn.
W swoich obiektach i interwencjach artystycznych Surowiec podejmuje zagadnienia historyczne i polityczne, wnika i bada aktualne stosunki społeczne. Ważne projekty realizowane przez artystę, odnoszące się do społecznych relacji to między innymi Poczekalnia (2013), Skup łez (2014), Poziomica. Projektem dotyczącym historii i stosunków polsko-niemieckich było też Berlin- Birkenau. Celem jego artystycznych interwencji jest wcielenie w życie inicjatyw i strategii odpowiadających na zagadnienia społeczno-artystyczne. Jego twórczość przyjmuje formę metody umożliwiającej poznanie publicznej rzeczywistości, ze zwróceniem uwagi na jednostki marginalizowane. Przedwojenna, drewniana kostka podłogowa z pomieszczeń dawnej fabryki Oskara Schindlera.Obiekt został zaprojektowany przez Łukasza Surowca jako część autorskiego projektu związanego z metodą organizacji pracy zaproponowaną przez Schindlera.Z hali byłej fabryki, która umożliwiając pracę, dając zatrudnienie ratowała Żydów od zagłady pochodzi materiał, kostka brukowa. Artysta myśli o kostce jako o wyspie, starał się zaprojektować obiekt, zatopić go w żywicy, jako artefakt związany z zagadnieniem pracy i pamięci.
___
Łukasz Surowiec jest artystą interdyscyplinarnym: rzeźbiarzem, performerem, scenografem, twórcą filmów wideo i autorem akcji społecznych. Ukończył Wydział Rzeźby na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, studiował również na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu oraz Universität der Künste w Berlinie. W swoich obiektach i interwencjach artystycznych Surowiec wnika i bada aktualne stosunki społeczne, podejmuje również zagadnienia historyczne i polityczne. Artysta odrzuca klasyczne kategorie czy klasyfikacje na rzecz intermedialnych prac badających kondycję człowieka we współczesnych warunkach socjoekonomicznych. W swoich pracach stara się przyciągnąć uwagę do zmarginalizowanych grup społecznych i ich problemów, włączając w to zaszłości historyczne, pozornie pogrzebane już w przeszłości. W swoich pracach bada również zagadnienia związane z pamięcią. Jego twórczość przyjmuje formę metody umożliwiającej poznanie publicznej rzeczywistości, ze zwróceniem uwagi na jednostki marginalizowane. W swojej działalności artystycznej podejmuje on aktualne kwestie społeczne, wychodząc także poza mury oficjalnych instytucji sztuki. Jest stypendystą Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz laureatem prestiżowego konkursu dla młodych artystów Spojrzenia (2017). Brał udział w licznych wystawach w kraju i zagranicą. m.in. 7. Berlin Biennale (2012), Dziady, Bunkier Sztuki (2013), Co widać – Polska sztuka dzisiaj, MSN, Warszawa (2014), Wejście do portu, Muzeum Emigracji, Gdynia (2016), Późna polskość, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa (2017).
