Litografia offsetowa barwna, 56 x 43 cm;
Pochodzi z limitowanej, oficjalnej edycji wystawowej Rétrospective Marc Chagall, Fondation Maeght, 1984”
Wydawca: Fondation Maeght, litografowano w renomowanej paryskiej pracowni Imprimerie ARTE (Maeght Éditeur).
Wielka retrospektywa prac Chagalla (Rétrospective Marc Chagall / Rétrospective de l'œuvre peint) odbyła się w Fondation Maeght w Saint-Paul-de-Vence w dniach od 3 lipca do 15 października 1984 roku.
Podczas przygotowań oraz trwania retrospektywy w lipcu 1984 roku Marc Chagall, mieszkał w sąsiedztwie fundacji i osobiście nadzorował wydarzenia organizowane przez swoich wieloletnich przyjaciół i wydawców – rodzinę Maeght.
Chagall współpracował z Aimé i Marguerite Maeght od 1950 roku. Był jednym z kluczowych artystów związanych z fundacją od momentu jej otwarcia w 1964 roku (stworzył m.in. wielką mozaikę ścienną dla fundacji). Retrospektywa w lipcu 1984 roku była ukoronowaniem tej wielodekadowej przyjaźni i współpracy twórczej na kilka miesięcy przed śmiercią artysty. Rok po tym wielkim wydarzeniu artystycznym Marc Chagall umarł w wieku 97 lat.
Le Jongleur to jedno z najbardziej intrygujących, dramatycznych i wielowarstwowych dzieł Chagalla.
Centralna postać ma ciało człowieka, ale głowę ptaka o żółtym upierzeniu i grzebieniu koguta. Posiada też wielkie, białe skrzydła Skrzydła anioła lub ptaka rozpostarte u góry kompozycji. Hybrydowa postać (pół-człowiek, pół-zwierzę/anioł) żongluje nie przedmiotami, lecz symbolami ludzkiego losu, czasu i emocji.
W prawej dłoni żongler trzyma lub „zawiesza w powietrzu” złoty zegar z wahadłem. Żonglowanie czasem oznacza próbowanie opanowania chaosu świata za pomocą sztuki. Wewnątrz tułowia/klatki piersiowej żonglera znajduje się mały muzyk w cylindrze, a u góry z prawej strony – akrobatka na trapezie.
Jest to jeden z najbardziej rozpoznawalnych motywów Chagalla-Motyw cyrku. Dla Chagalla cyrk był metaforą ludzkiego życia – pełnego spektaklu, poezji, ale i głębokiej tragiczności, udawania radości wbrew cierpieniu.
Jak sam pisał: „Cyrk wydaje mi się najbardziej tragicznym widowiskiem na ziemi [...] to wołanie człowieka w poszukiwaniu rozrywki i radości”.
