Herbarz Polski. Wiadomości Historyczno-Genealogiczne o Rodach Szlacheckich. Tomy I–XVI wraz z Uzupełnieniem. Komplet.
Adam Boniecki (1842–1909). Warszawa, Skład Główny Gebethner i Wolff, 1899–1913. Format 31 cm. 17 woluminów.
Herbarz Bonieckiego to jedno z najważniejszych i najrzetelniejszych dzieł polskiej heraldyki i genealogii. Adam Józef Feliks Boniecki-Fredro (1842–1909), po studiach prawniczych na Uniwersytecie w Petersburgu i w École de Droit w Paryżu oraz kilkuletniej pracy w sądownictwie warszawskim, od 1872 roku poświęcił się badaniom heraldycznym i genealogicznym. Wcześniejsze jego dzieła – „Kronika rodziny Bonieckich” (1875) oraz „Poczet rodów w Wielkim Księstwie Litewskim w XV i XVI wieku” (1887) – zapowiadały monumentalne przedsięwzięcie, które rozpoczął w 1899 roku i kontynuował aż do śmierci w 1909 roku. Ostatnie tomy, do hasła Makomascy, wydał przy współpracy z Arturem Reiskim.
Dzieło Bonieckiego wyróżnia się spośród innych herbarzy polskich czymś fundamentalnym: autor czerpał wyłącznie z materiałów źródłowych – drukowanych i rękopiśmiennych – odrzucając bezkrytycznie powielane przekazy rodzinne, którymi raczyły się inne herbarze epoki. Spis źródeł zamieszczony w tomie pierwszym obejmuje 130 opisów dokumentów archiwalnych, do których autor odwołuje się przy każdym haśle. Boniecki koncentrował się na historii rodzin i osób, ich funkcjach publicznych i powiązaniach genealogicznych – tworząc dzieło będące w istocie encyklopedią polskiej szlachty. Zarówno współczesne autorowi, jak i późniejsze recenzje podkreślają niezwykłą dokładność i wiarygodność jego danych. Dziś znaczenie to jest jeszcze większe – wiele źródeł archiwalnych, z których korzystał Boniecki, w tym Metryka Koronna i księgi trybunalskie, już nie istnieje. Herbarz stał się w ten sposób jedynym świadectwem informacji, które bezpowrotnie zaginęły.
Niniejszy egzemplarz stanowi komplet wydawniczy pierwszego wydania: tomy I–XVI wraz z Uzupełnieniami, wydawane sukcesywnie w latach 1899–1913 przez Gebethner i Wolff – jedną z najważniejszych oficyn wydawniczych Królestwa Polskiego. W tomie III karta tytułowa podklejona, w tomie VIII ślady zalania na kilku kartach, w tomie XIII przebarwienia na karcie tytułowej – naturalne świadectwa ponad stuletniej historii obiektów.
Pełna oprawa skórzana bibliofilska wykonana ręcznie z najwyższej klasy materiałów przez mistrzów rzemieślników w introligatorni Antykwariatu Polskiego. Skóra groszkowana w kolorze brązu z wpadającą w zieleń naturalną patyną, bogato zdobiona tłoczeniami złoconymi i ślepymi na grzbiecie i okładzinach, z bindami, szyldem z tytulaturą i tomowaniem na grzbiecie. Wyklejka z papieru bordo. Kapitałka szyta ręcznie.
Misją Antykwariatu Polskiego jest proste przekonanie: cenne polskie książki zasługują na to, by przetrwać. Nie jako eksponaty za szkłem, lecz jako obiekty żywe – zakonserwowane, oprawione z najwyższą starannością rzemieślniczą, gotowe na kolejne stulecia w bibliotece kolekcjonera.
