Brzozowski Stanisław, Płomienie. T. I-II [1908]

Tytuł: Płomienie. Z papierów po Michale Kaniowskim. T. I-II w 1 wol.

Autor: Stanisław Brzozowski (1878-1911) [filozof, krytyk literacki, powieściopisarz i publicysta, jeden z najwybitniejszych i najbardziej wpływowych myślicieli polskiego modernizmu].

Wydawca: Lwów, nakładem Księgarni Polskiej Bernarda Połonieckiego.

Rok wydania: 1908.

Format: 19 cm.

Objętość: [2], 324; 366 s.

Oprawa: Oprawa półskórzana oryginalna z epoki.

To pierwsze wydanie „Płomieni”, najważniejszej powieści Stanisława Brzozowskiego, nazywanej pierwszą polską powieścią intelektualną. Utwór pomyślano jako polemiczną odpowiedź na „Biesy” Dostojewskiego. Ma formę zapisków pozostałych po bohaterze, Michale Kaniowskim, młodym polskim szlachcicu, który z buntu przeciw niesprawiedliwości trafia w krąg rosyjskiego ruchu rewolucyjnego lat 70. i 80. XIX wieku. Losy Kaniowskiego prowadzą czytelnika przez środowiska studenckie i spiskowe Rosji, emigrację i Paryż, a jego droga staje się zapisem duchowych i ideowych zmagań całego pokolenia. Brzozowski nie narzuca czytelnikowi jednej racji. W powieści ścierają się głosy tradycjonalistów, konserwatystów, katolików i radykalnych rewolucjonistów, często bez rozstrzygającego komentarza autora. Pytania o polską tożsamość, sens historii, odpowiedzialność jednostki i kryzys wartości sprawiły, że „Płomienie” stały się lekturą formacyjną dla kolejnych pokoleń polskich intelektualistów. Do spadkobierców tej myśli zaliczali się między innymi Czesław Miłosz, Leszek Kołakowski i ks. Józef Tischner.

Powieść ukazała się w dwóch tomach we Lwowie, nakładem Księgarni Polskiej Bernarda Połonieckiego, jednego z najważniejszych wydawców literatury modernistycznej w Galicji. Rok wydania zbiegł się z najtrudniejszym momentem w życiu autora. W 1908 roku oskarżono go o współpracę z carską Ochraną, co wywołało gwałtowny spór w środowisku polskiej inteligencji. Sam pisarz do końca życia bronił się przed tym zarzutem.

Stanisław Leopold Brzozowski urodził się w 1878 roku w Maziarni na Lubelszczyźnie. Studiował w Warszawie, skąd został usunięty za działalność w ruchu studenckim. Był więziony przez władze rosyjskie i związał się z kręgami lewicy niepodległościowej. Rozwijał oryginalną „filozofię pracy”, łączącą inspiracje marksistowskie, Nietzschego i myśl katolicką. W głośnej „Legendzie Młodej Polski” (1910) poddał ostrej krytyce kulturę modernizmu. Chory na gruźlicę, od 1906 roku mieszkał we Włoszech, gdzie pod koniec życia zbliżył się do katolicyzmu. Zmarł we Florencji w 1911 roku, w wieku zaledwie 32 lat. Pośmiertnie wydano jego „Pamiętnik”.

Proweniencja: egzemplarz czysty, bez znaków własnościowych i pieczęci.

To pierwsze wydanie jednej z kluczowych powieści polskiego modernizmu, kompletne w obu tomach, w oryginalnej półskórkowej oprawie z epoki. Pozycja dla kolekcjonerów pierwodruków literatury polskiej, badaczy myśli Brzozowskiego oraz miłośników prozy Młodej Polski.

Egzemplarz czysty. Oprawa półskórzana z epoki.

ID Katalogowy: 13075-19-A-Z-Q