Tytuł: Pius IX i Jego Wiek. Tom III.
Autor: Ks. Józef Sebastian Pelczar (1842-1924) [historyk Kościoła i kanonista, profesor i rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, biskup przemyski, święty Kościoła katolickiego].
Wydawca: Kraków, Nakładem Autora. / W drukarni Wł. L. Anczyca i Spółki.
Rok wydania: 1881.
Format: 22 cm.
Objętość: VII, [1], 320, II s.
Oprawa: Oprawa półskórzana z epoki.
Trzeci, zamykający tom „Pius IX i Jego Wiek”, wydany w Krakowie w 1881 roku, rok po dwóch tomach poprzednich z 1880 roku. Całość jest historyczno-biograficzną syntezą pontyfikatu Piusa IX (1792-1878), który rządził Kościołem od 1846 do 1878 roku - najdłużej spośród papieży, których pontyfikat jest historycznie udokumentowany. W tym czasie ogłoszono dogmat o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny (1854), a zwołany przez papieża I Sobór Watykański zdefiniował dogmat o nieomylności papieskiej; po zajęciu Rzymu przez wojska włoskie w 1870 roku Pius IX do końca życia nie opuszczał Watykanu, uważając się za jego więźnia. Pelczar pisał więc niemal na gorąco, zaledwie kilka lat po tych wydarzeniach i po śmierci papieża, którego poznał osobiście podczas pobytu w Rzymie. Dzieło ukazało się nakładem autora, a druk wykonała krakowska oficyna Władysława Ludwika Anczyca i Spółki.
Józef Sebastian Pelczar urodził się 17 stycznia 1842 roku w Korczynie koło Krosna. Święcenia kapłańskie przyjął 17 lipca 1864 roku, a studia w Rzymie zwieńczył doktoratem z teologii. Od 1877 roku był profesorem zwyczajnym historii Kościoła i prawa kanonicznego na Uniwersytecie Jagiellońskim, w 1880 roku przeprowadził reorganizację Wydziału Teologicznego, przywracając mu prawo nadawania doktoratów, a jako rektor w roku akademickim 1882/83 zabiegał o budowę nowej siedziby uczelni - Collegium Novum. W 1894 roku założył Zgromadzenie Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego. W 1899 roku został biskupem pomocniczym, a następnie ordynariuszem diecezji przemyskiej, gdzie w 1902 roku otworzył niższe seminarium duchowne. Zmarł 28 marca 1924 roku w Przemyślu. Jan Paweł II beatyfikował go 2 czerwca 1991 roku w Rzeszowie, a kanonizował 18 maja 2003 roku w Rzymie; jego relikwie spoczywają w katedrze przemyskiej.
Proweniencja egzemplarza jest instytucjonalna i dwuwarstwowa: na odwrocie karty tytułowej oraz na innych kartach widnieją przekreślone pieczątki „Biblioteka Seminarium Duchownego we Wrocławiu” oraz „Szkoła Polska Macierz, Koło w Myszkowie”. Przekreślenia dokumentują zapewne wyksięgowanie woluminu ze zbiorów, a same stemple pozostają w pełni czytelne.
Tom z dzieła przyszłego świętego, wydanego nakładem autora, z podwójną proweniencją instytucjonalną - pozycja dla zbieraczy dawnej literatury teologicznej, badaczy dziejów Kościoła XIX wieku i miłośników pism św. Józefa Sebastiana Pelczara.
Blok zwarty i stabilny, kompletny tekstowo, luzem występuje jedynie końcowa karta spisu treści; karta przedtytułowa fachowo wzmocniona papierem w ubiegłym stuleciu. Papier z naturalną patyną wieku: rozproszonym foxingiem, kwasowymi przebarwieniami i powierzchownymi zabrudzeniami marginesów od dawnego czytania. Oprawa półskórkowa w stanie dostatecznym - grzbiet naderwany, ze śladami dawnych podklejeń klejem biurowym, narożniki kartonowych okładzin wytarte i zaokrąglone od tarcia. Wolumin przeznaczony do zachowawczych zabiegów introligatorskich.
ID Katalogowy: 7955-22-A-Y





