Serwis „Brühl’sche Allerlei” jest jednym z najwspanialszych i najbardziej ekscentrycznych serwisów wyprodukowanych w fabryce w Miśni w XVIII wieku. Jego porzucenie prostych linii i symetrii formy oznacza drastyczne odejście od późnobarokowego smaku kilku solidnych serwisów, które go poprzedzały. Dziś zachwyca jakością i oryginalnością malarstwa - wybór dekoracji warzyw i owoców był w dużej mierze bezkonkurencyjny, gdy ten serwis został zamówiony w 1742 roku. Przez większą część swojej historii „Brühlsche Allerlei” był nieco pomijany przez badaczy porcelany, przyćmiony przez dobrze udokumentowany serwis herbowy zamówiony przez Heinricha von Brühla sześć lat wcześniej, w 1736 roku. Tak zwany „Serwis Łabędzi”, ukończony w 1743 roku, noszący herb Brühla i jego żony, Marii Anny Franziski Kolowrath (1717-1762), którą poślubił 29 kwietnia 1734 roku, pozostał w posiadaniu rodziny Brühl i był stosunkowo nienaruszony aż do końca XIX wieku. Po śmierci Brühla serwis „Brühlsche Allerlei” znikł z zapisów, co nadało mu aurę tajemniczości. Naukowcy wysunęli hipotezę, że został on sprzedany przez potomków Brühla w XVIII wieku. Zarówno „Swan Service”, jak i „Brühlsche Allerlei” były monumentalne w swojej skali, wyraźnie zaprojektowane, aby zaimponować otoczeniu Brühla. Każdy serwis obejmował ponad 2000 elementów, przy czym „Brühlsche Allerlei” obejmowało naczynia na obiad, zupy i desery, a także serwis do kawy i herbaty. Do roku 1900 w rodzinnej siedzibie Brodach - Schloss Pförften we wschodniej Polsce znajdowało się około 1400 egzemplarzy zestawu Swan Service. Choć większość z nich można dziś odnaleźć w muzeach, kolekcjach prywatnych i zapisach aukcyjnych, to dla porównania, z zestawu Brühlsche Allerlei znanych jest zaledwie 324 egzemplarze. Serwis nie był rozpoznany i przebadany aż do 2000 roku, kiedy to Johanna Lessman poświęciła jej esej w Schwanenservice, Meissener Porzellan für Heinrich Graf von Brühl, zidentyfikowała jedno znane źródło malowanych kwiatów, owoców i warzyw jako Phytanthoza Iconographia Johanna Wilhelma Weinmanna, opublikowaną w latach 1737–1745, w czterech tomach, które zawierają około 4000 tablic. W przypadku malowideł przedstawiających kwiaty dotychczas zidentyfikowano dwa dodatkowe źródła: ryciny Jacques’a Bailly’ego Divers Fleurs mises en boucquets oraz Liures de Plusierurs Paniers de Fleurs Jeana-Baptiste’a Monnoyera, które zostały opublikowane około 1670 roku.
Rdzeń zachowanych egzemplarzy z serwisu Brühl’sche Allerlei tworzą trzy duże grupy obiektów, które trafiły na aukcję w ciągu ostatnich 30 lat. Pierwsza grupą, która pojawiła się na aukcji została sprzedana w Sotheby’s London, 8 lipca 1997 r., lot 57 (155 500 GBP / 262 795 USD). Druga grupa podobnej wielkości (74 sztuki) została wystawiona na aukcji Christie’s New York, Property from The Estate of George McFadden and McFadden Brothers Partnership, 29-30 listopada 2012 r., lot 314. Trzecia i najnowsza grupa, która trafiła na aukcję (51 sztuk), znajdowała się w kolekcji Mrs. Paul Mellon, New York, sprzedana, Sotheby’s New York, Property from The Collection of Mrs. Paul Mellon: Interiors, 21-13 listopada 2014 r., lot 1304 (197 000 USD). Ogółem 196 sztuk stanowi mniej niż 10% z 2000 sztuk, które według doniesień obejmował serwis. Podczas gdy niewiele reprezentatywnych pojedynczych egzemplarzy zastawy jest rozproszonych po zbiorach muzealnych na całym świecie, 58 egzemplarzy z zastawy znajduje się w muzeach rosyjskich, w tym w Keramikmuseum w zamku Kuskowo i Ermitażu, co skłoniło naukowców do wysunięcia hipotezy, że część zastawy została nabyta przez rosyjską szlachtę po śmierci Brühla.
W naszej ocenie do tej grupy należy również waza w zbiorach Łazienek Królewskich w Warszawie (ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie depozyt; nr inw.: 128561/a-b MN) ilustrowany na stronie Łazienek
www.lazienki-krolewskie.pl/pl/katalog/obiekty/dep-54-a-b