Bruno Schulz (1892 Drohobycz - 1942 Drohobycz), Para na ulicy (Autoportret), lata 30. XX w.

Pochodzenie
dar Jerzego Ficowskiego (1924-2006) dla Wacława Józefa Zawadzkiego (1899-1978)
spadkobiercy Wacława Zawadzkiego

Literatura
porównaj: Bruno Schulz 1892-1942, Rysunki i archiwalia ze zbiorów Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie, red. Wojciech Chmurzyński, Warszawa 1992, tam analogiczne rysunki o podobnej tematyce, s. 135, il. 111 (Na spacerze, autoportret z panną Kuziw), s. 137, il. 113 (Na spacerze), s. 145, il. 121 (Scena na ulicy), s. 151, il. 128, (Przed drzwiami)

Biogram
Bruno Schulz urodził się 12 lipca 1892 roku w Drohobyczu, w rodzinie zasymilowanych galicyjskich Żydów. Znany jest przede wszystkim jako pisarz, autor Sklepów cynamonowych (1934) i Sanatorium pod klepsydrą (1937), ale był jednocześnie malarzem, grafikiem i rysownikiem. Od 1924 roku pracował jako nauczyciel rysunków w gimnazjum w Drohobyczu. Twórczość plastyczna Schulza - tematyką i szczególnym, onirycznym nastrojem - wiąże się z jego twórczością pisarską; niektóre rysunki są ilustracjami do własnych utworów. W latach 1920- 22, w technice cliché-verre, wykonał cykl ponad dwudziestu rycin o specyficznym, erotycznym charakterze zebranych w Xsiędze Bałwochwalczej. Tworzył także obrazy olejne, ale te prace, dziś zaginione, znane są przeważnie tylko z dawnych fotografii. Jedynym zachowanym płótnem jest Spotkanie (1920), obraz, który niedawno pojawił się na rynku antykwarycznym, a następnie trafił do zbiorów warszawskiego Muzeum Literatury. W latach dwudziestych i trzydziestych artysta kilkakrotnie pokazywał swoje grafiki i obrazy, m.in. na wystawach w warszawskiej Zachęcie (1922), w TPSP we Lwowie (1922), w Wilnie (1923), we Lwowie i Truskawcu (1930), w TPSP w Krakowie (1931).