Maurice Leloir (1853 - 1940), Le Roy Soleil (Król Słońce). 1904

Akwaforta, gruby karton; 36 x 29 cm w świetle oprawy; oprawiona w niezwykle ozdobną, złotą ramę o wym. 59 x 53 cm;
"Król Słońce" to przydomek Ludwika XIV, króla Francji, który panował w latach 1643–1715. Zyskał go ze względu na sposób, w jaki manifestował swoją władzę, odwołując się do symboliki słońca jako znaku dominacji, potęgi i blasku, tak jak robił to mitologiczny bóg Apollo. Król ten zasłynął również jako władca absolutny, budowniczy Pałacu w Wersalu i mecenas sztuki.
Przydomek ten podkreślał jego rolę jako centrum władzy, od którego wszystko zależało, co wyrażał słynnym powiedzeniem „Państwo to ja”. Król Ludwik XIV panował niezwykle długo (72 lata, wliczając okres regencji), podczas których Francja przeżywała swój największy rozkwit kulturalny i stała się najpotężniejszym imperium w Europie. Był uosobieniem absolutyzmu, co oznaczało pełną, nieograniczoną władzę, która była wzmacniana przez jego legendarny przepych i dwór w Wersalu.