Akwaforta, papier BFK River, 26 x 20 cm odcisk płyty, oprawiona w ramę o wymiarach 45 x 38 cm, eksluzywna edycja limitowana 165 egzemplarzy, numerowana ołówkiem (38/165), podpisana ołówkiem p.d.
Cykl ilustracji do "Boskiej Komedii" Dantego Alighieri, stworzonym przez Salvadora Dalí. To jedno z najważniejszych i najbardziej kreatywnych dzieł graficznych w jego dorobku, łączące średniowieczne arcydzieło z surrealistyczną wizją XX wieku.
Cykl powstał na początku lat 50. XX wieku. Pierwotnie został zamówiony przez rząd włoski z okazji 700. rocznicy urodzin Dantego Alighieri (przypadającej w 1965 roku), aby zilustrować nowe wydanie "Boskiej Komedii". Projekt wywołał jednak kontrowersje we Włoszech – wielu Włochów uważało, że hiszpański surrealista, znany z ekstrawagancji, nie jest odpowiednią osobą do ilustrowania ich narodowego poematu. Pod wpływem opinii publicznej włoski rząd wycofał się z zamówienia. Dalí, zafascynowany tematem, postanowił jednak dokończyć projekt na własną rękę, we współpracy z francuskim wydawcą, Josephem Forêtem.
Dalí stworzył ponad 100 akwarel (po jednej do każdej pieśni poematu), które następnie posłużyły jako podstawa do wykonania serii drzeworytów i akwafort, często uzupełnionych ręcznym kolorowaniem. Ostatecznie cykl ukazał się w 1965 roku.
Prace Dalíego to nie tylko proste ilustracje tekstu. Artysta wykorzystuje dzieło Dantego jako kanwę do wyrażenia własnej, unikalnej, surrealistycznej wizji zaświatów. Wprowadza do nich symbole, fantastyczne stwory i motywy charakterystyczne dla swojej twórczości, takie jak rozpadające się kształty, unoszące się obiekty czy podteksty psychologiczne.
Cykl ilustracji jest podzielony na trzy główne części, analogicznie do trzech ksiąg poematu:
Inferno (Piekło): Dalí z niezwykłą intensywnością i niepokojem przedstawia koszmary i cierpienia potępionych. Obrazy są nasycone dramatyzmem, chaosem i mrocznymi, surrealistycznymi przekształceniami scen kar.
Purgatorio (Czyściec): Ta część charakteryzuje się bardziej stonowaną atmosferą, symbolizującą proces oczyszczenia i pokuty. Obrazy stają się lżejsze, choć nadal pełne symboliki i wewnętrznego napięcia.
Paradiso (Raj): Wizja Raju jest najbardziej abstrakcyjna i świetlista. Dalí posługuje się tu niematerialnymi formami, geometrycznymi wzorami i intensywnym światłem, aby oddać transcendencję i boską chwałę. Często pojawiają się wizerunki Beatrycze, ucieleśniającej piękno i duchowe przewodnictwo.
Prezentowane ramy nie stanowią oferty handlowej.
