II RP Szabla 13 Pułk Ułanów Wileńskich/ Szabla wz.1881/ Carska Rosja/ Złatoust/ Odbiory Pułkowe/ Wojna Polsko-Bolszewicka

Szabla kawaleryjska wz. 1881 produkcji rosyjskiej, wykonana w 1917 roku w zakładach w Złatouście, zachowująca oryginalną sygnaturę producenta z wizerunkiem carskiego orła. Egzemplarz o szczególnej wartości historycznej, używany w okresie walk o niepodległość Polski (1918–1921), a następnie oznaczony cechami własnościowymi 13 Pułku Ułanów Wileńskich, co czyni go rzadkim i w pełni autentycznym świadectwem adaptacji uzbrojenia zaborczego w szeregach Wojska Polskiego.
Głownia stalowa, jednosieczna, w bardzo dobrym stanie zachowania, z czytelną sygnaturą z wytwórni w Złatouście oraz carskim orłem.
Na jelcu rękojeści wybite polskie cechy własnościowe:
„13 P.U.W.” (13 Pułk Ułanów Wileńskich) oraz numer „N.854”.
Rękojeść mosiężna, z ramieniem jelca odgiętym ku górze — modyfikacja wykonana w okresie służby w Wojsku Polskim. Elementy mosiężne zachowane w naturalnej, delikatnej patynie.
Pochwa stalowa z zachowanym oryginalnym, skórzanym pokryciem; okucia przełożone w sposób umożliwiający troczenie zgodnie z polskim sposobem noszenia (tzw. „na polską stronę”), co stanowi charakterystyczną cechę adaptacji tej broni w polskiej kawalerii.
Prezentowany egzemplarz dokumentuje praktykę wykorzystywania i dostosowywania rosyjskiego uzbrojenia przez oddziały kawalerii Wojska Polskiego w pierwszych latach niepodległości. Szable z czytelnymi cechami pułkowymi 13 Pułku Ułanów Wileńskich należą do rzadko spotykanych na rynku kolekcjonerskim. Rzadko notowana odmiana szabli. Stan zachowania ukazany na załączonych zdjęciach.